Tematem, który u nas powraca, jest Agnes. Panna wyjechała dwa tygodnie temu, ale w myślach cały czas się przewija. Bo tej ostatniej nocy (na lotnisku z nią byliśmy około szóstej) ona strasznie płakała. I obudziłam się w nocy ja, bo budzę się przy każdym dźwięku w domu i słyszałam ten szloch, który trwał z godzinę. I nie wiedziałam co zrobić, i nie wiedziałam co było tego powodem. Miała na pewno jakimś konflikt z dziewczynami z klasy, które hejtowały ją, że nie jest taka fizycznie dojrzała jak one (o tym nam sama powiedziała, bo jedna z tych dziewczyn miała u nas mieszkać, ale napisała w kwestionariuszu, że nie chce być u chłopaka i Mieszko zgłosił, że chce wymienić na kogoś komu nie będzie przeszkadzała jego płeć), ale wiecie dobrze, że by człowiek pękł, powodów zawsze jest KILKA. Rano, zanim zeszła, powiedziałam o tej akcji dzieciakom i gdy się pojawiła powiedziałam jej, że skoro na początku września kończy 14 lat, to będzie mogła już sama podróżować samolotem i niech wtedy do nas przyjedzie! I było to wszystko co mogłam zrobić i przyszło mi do głowy. Co nie zmienia faktu, że myślę o tym i wczoraj omawiałam to z Lilą:

• Może mamo, to był taki żal, że coś się kończy. Ja w sanatorium też płakałam, jak kończył się turnus. Nie dlatego, że nie chciałam wracać, nie dlatego, że traciłam kontakt z tymi dziewczynami, ale dlatego, że wiedziałam, że tak jak było, to już nie będzie.
• Ja mam nadzieję, że to było pozytywne. W sensie pobyt u nas. Gdyby to była tęsknota za domem, to było by to pierwszej nocy, a nie ostatniej.
• W Kanadzie jak mieliśmy graduation, to ci co chcieli, mogli zrobić małą przemowę. I ode mnie z grupy zgłosił się Niemiec. Wyobraź to sobie. 13-letni blond Niemiec. I on zaczyna mówić i zaczyna płakać. Myśmy wszyscy płakali razem z nim. Cała sala szlochała.
• Ty też?
• Tak. A potem Mike [tutor jej grupy, taki wielki pozytywny Kanadyjczyk] zapytał mnie czy może mnie przytulić.
• Obsmarkałaś mu koszulę?
• On miał polo. :DD

🪅🪅

Sobotę mamy jak niedzielę. Byliśmy u dziadków DZIŚ (bo na jutro mamy plany) i młody otrzymał koszule od dziadka. Dziadek ma szafę NIEROZPAKOWANYCH koszul i młody wybrał sobie TRZY, otworzył, powyciągał tekturki i szpilki i przymierzył. Nadają się, czyli na egzaminy ośmioklasisty TEŻ koszule już ma. To są błękity i granaty i zdecydowanie mu się przydadzą!

🪅🪅🪅🪅

A Łucja dotarła dziś do Noto. Pisała do nas, czy chcemy BOMBKĘ w kształcie cytryny z napisem Sycylia (CHCEMY), zjadła cannoli („kupiłam sobie dwa cannoli, dwa cannolo”) oraz jakieś panino i jest padnięta, bo to miasteczko położone na wzgórzach!

• Mamo, a kiedy będzie nasze kosmetyczne zamówienie?
• Lil, chodzi o to z weekendu? Powinno już być, ale w weekend blik nie działał dobrze, więc może coś się zawiesiło.
• W aplikacji jest info, że zamówienie anulowano.
• Poczekaj, sprawdzę, czy mi z rachunku nic nie pobrali… Nie pobrali. Dobra, to szybko zamawiamy… „Złóż ponownie zamówienie”… Dostawa: kurier gratis…
• Weź tego „kurier express”. Też jest gratis, a może przed weekendem dotrze!

No więc złożyłam i okazało się, że „kurier express” oznaczał, że po półtorej godzinie koleś z zamówieniem zapukał nam do drzwi (!!!) SZOK. Aż miałyśmy wyrzuty sumienia, że promujemy tryb pracy Amazona, bo nam się kremy pokończyły 😉 Inna sprawa, że Lila powiedziała, że TEN rodzaj dostawy to life changer i od tej pory nie będzie się martwiła, że CZEGOŚ zabrakło!

Mieszko tymczasem ma wyniki z próbnych i rezultaty są niezłe! Mamy już polski (81%) i angielski, gdzie jako jedyny w szkole (bo słuchanka była trudna) – ma 100%. Próbne-próbne na ogół wypadają słabo, a on pozamiatał. Niemniej jednak, to jednak JEST produkt zbiorowy, jak to Diabli słusznie zauważył: Olimpijczykiem nigdy nie zostaje najstarszy z rodzeństwa, bo nad rozwojem młodego pracują także jego siostry. Dziś w nagrodę zabrałam go więc do sklepu i mamy kupione spodnie i koszule, ubrany w które, poniesie szkolny sztandar!

I pliczek fotek. Najpierw spacerowa Bibi z poranka, a potem nużąca doskonałością 😉 słoneczna wyspa Łucji!

🌴🌴🌴

☀️

Dzisiaj jest trzeci dzień Mieszka egzaminów PRÓBNYCH. Za rok gość będzie w klasie ósmej, więc szkoła zaczyna brać ich do galopu. Polski poszedł mu dobrze – forma, którą wybrał i którą wybierze pewnie za rok, to opowiadanie (bohaterowi literackiemu miał opowiedzieć o współczesnej rodzinie), w matmie nie znał odpowiedzi na jedno ćwiczenie (już WIE, bo się doszkolił), za to dzisiejszy angielski nie budzi w nim żadnych emocji. / Z Lilą wałkowałyśmy nasze sąsiedzkie ploteczki i za najważniejszą uznałyśmy, że mamy na osiedlu kolejnego szczeniaczka, czyli CORAZ więcej znanych nam osób, chce mieć w domu PSA. Śmiałyśmy się ostatnio bardzo, bo panna oglądała jakiś filmik o kimś kto ma świnkę Petunię i ja nijak tej nazwy nie mogłam zapamiętać, chociaż tak bardzo mi się spodobała. I chciałam tak nazywać Bibi, a jedyne co mi się przypomniało to był PASTERNAK. Bibi vel Pasternak niespecjalnie się tym jednak przejęła. / Natomiast z kwiatowych spraw przeprowadziłam w tym tygodniu akcję adopcji biurowych roślinek, by LATO przeczekały w domach uczniów, a by dać DOBRY przykład, sama DWIE adoptowałam. Jest to średni pomysł, bo MI wszystko pada i naprawdę będę się nieźle musiała nagimnastykować, by u mnie przetrwały!

☀️

Łucja tymczasem wyżarła wszystkie orzeszki, które miała w koszu powitalnym w hotelu i musiała się przełamać i pójść coś zjeść na miasto… I uwaga, pełne zaskoczenie (!) poszła na pizzę :D. Posiedziała także na plaży jedząc nektarynki, powłóczyła się po cudownych Syrakuzach i ruszyła dalej! Jest w tej chwili w słynnej z dolce far niente Taorminie i jutro miała jechać DALEJ, lecz na jutro włoscy kolejarze zapowiedzieli strajki! Wdrożyła się także w południową rutynę i elegancko z południe robi sobie drzemkę!

• Chciałam się dowiedzieć, czy nie zostawiłam u Państwa w hotelu okularów? W ubiegłym tygodniu?
• A jaki miała Pani numer pokoju?
• Nie mam pojęcia. 317? 114? 239? Musi mnie Pan po nazwisku znaleźć.
• To poproszę dowód… NIC nie ma w Pani poprzednim pokoju…
• A możemy sprawdzić wcześniejsze pokoje? Ja u Państwa jestem piąty, albo szósty raz i te okulary mi gdzieś po drodze zginęły. Ja ich nie noszę regularnie, więc gdzieś zostawiłam i dopiero teraz odkryłam, że nie mam.
• To były przeciwsłoneczne czy optyczne?
• Optyczne.
• A to są!

U mnie dziś kolejne maturki! Będę w komisji nadzorującej na… włoskim! Także TAK połączę się empatycznie z Łucją! I to koniec PIERWSZEJ egzaminacyjnej tury. Kolejna w czerwcu, a jeszcze kolejna w sierpniu! Niezłe w necie pojawiały się w maju oferty dla egzaminatorów i w segmencie pedagogicznym uprawnienia OKE oraz KS-y (czyli kształcenie specjalne) to rzeczywiście może być bardzo dobry zawodowy kierunek.

I trochę już te pierwsze, deficytowe, dwa tygodnie odespałam. Śni mi się coś nareszcie i te sny mam takie szalone i intensywne jak lubię. Dziś w nocy podróżowałam gdzieś z cygańskim taborem, a wczoraj latałam. Sny o lataniu uważam za ważne i one przewijają mi się całe życie. Za każdym razem jak lecę dziwię się, że inni tego nie potrafią, a tym razem leciałam nad naszymi polami. I widziałam rogate jelenie i sarny pochowane w wysokich trawach, które podnosiły głowy, żeby mnie zobaczyć.

• Synu, a jak Ci poszedł konkurs?
• Aaa…Konkurs! Dobrze! Pierwsze miejsce!
• Poważnie? Super! Czyli 100% dobrze?
• No nie… Było 25 pytań i na jedno odpowiedziałem źle.
• Jakie?
• Jak nazywa się Park Rozrywki w Wiedniu? Pamiętałem, że w jakiejś sali był plakat Heide Park, ale to chyba było w Berlinie.
• Ok, czyli to było nie tylko o Niemczech, lecz o wszystkich krajach z tej grupy germańsko-niemiecko języcznej?
• Tak.

Dziadek, poinformowany o wynikach wnuka, OCZYWIŚCIE wiedział, że park w Wiedniu to Prater, no ale WIADOMO, że dziadek to jest poziom teleturniejów 🙂 Z innej beczki… Zastanawialiście się, gdzie to Łucja się wybiera, że sobie paznokcie na wakacje robiła? Ano panna, wczoraj wieczorem, poleciała na Sycylię! Wiem, pomysł szalony, ale sama sobie kupiła bilety i uzasadniła to, że MUSI złapać oddech po maturze… Relacje będą, emocje już są, a na razie wrzucę Wam kilka jej fotek. Pierwsze są jeszcze z lotniska, kiedy doszła do wniosku, że w sumie to nagle jest pełna obaw, czy to dobry pomysł…

I to już Sycylia (najpierw w nocy, bo samolot lądował po 23-ciej). Tu zresztą JUŻ były pierwsze emocje, bo taksówkę zamówiła jeszcze w Polsce przez portal z noclegiem i miał ją odebrać Mario Luigi,a odebrał Francesco, ale oni po prostu wymienili się zleceniami.

I już z okna pociągu do kolejnego miasta dziś rano:

Drugi dramat był w drugim mieście, gdy okazało się, że pomimo tego, że nocleg jest opłacony, oni blokują kaucję na karcie, a panny karty NIE wzięła!

Ale ogólnie Sycylia jest przepiękna i bardzo się jej podoba!

• A u mnie, na moim płocie, moim WŁASNYM płocie, wisiał ich baner! Przez cztery lata! – rozmawiałam ostatnio z znajomą i ona skarżyła mi się na jedną niesprawiedliwą sytuację.
• Czy się przejmujesz? Zdejmiesz ich baner, powiesisz sobie Trzaskowskiego i zaczniesz od nowa!
• Ale ja nawet nie zamierzam na niego w pierwszej turze głosować!
• No właśnie. I to jest ten problem. NIKT nie zamierza na niego w pierwszej głosować. A jeśli on w ogóle nie wejdzie?

🦔🦔🦔🦔🦔🦔

Poniedziałek. Lila dziś w domu, bo w JEJ szkole BYŁ wczoraj lokal wyborczy i założyli, że zliczanie może się przesunąć na poniedziałek, Łucja pojechała na paznokcie, bo ona przed każdymi wakacjami robi sobie PAZY, za to Mieszko ma dziś konkurs z wiedzy o niemieckim. Nie językowy, lecz sprawdzający co wie o naszym zachodnim sąsiedzie. Twierdzi, że wie co jest stolicą i jak wygląda flaga, ale tak naprawdę on ma dużo informacji, którymi nas zaskakuje, więc dodatkowego doszkalania NIE przechodził.

W tym tygodniu mam sporo egzaminów, ciągle trwają maturki, a gdzieś po drodze muszę zabrać młodego na zakupy. On jest w tym hufcu honorowym i obowiązkowo musi mieć spodnie garniturowe i eleganckie buty. Próbę mają w przyszłym tygodniu, więc zakupy musimy zrobić w TYM. Jutro postaram się też dotrzeć na rynek… Ponadto w weekend mamy rodzinne spotkanie i skończyła się karma dla zwierzaków… Ogródek jest mokry, leżaków od dziadków nie przywieźliśmy, ale trawa rośnie jak szalona w tym roku. Ach, truskawki są wybitne pomimo tych deszczów! No i jeżaki przychodzą na kolacje już regularnie!

Szłam z Łucją i zobaczyłam na dachu siedmiopiętrowego budynku konstrukcję ze słomy i trawy!

• Ojej, Łucja, zobacz co tam stoi na dachu!
• Krzyż?
• Nie! To wiecha!
• CO??
• Wiecha! Taki stroik, który budowlańcy stawiają na dachu, gdy skończą robotę!
• Ale po co?
• Żeby im wódkę dać! To taka polska tradycja!
• To im nikt nie płaci?
• Płacą, ale oni chcą nagrodę! Cieszę się, że mogę Ci to pokazać.
• Pewna jesteś, że to COŚ takiego?
• Na 100%! Widać, że jeszcze domu nie stawiałaś!

Niby pełnoletnie robią się te dzieci, ALE wszystkiego trzeba ich uczyć! Lecz mogą już dziś głosować! I zagłosowałyśmy! Nie mogę Wam oczywiście NIC zdradzić (choć z Łucją głosowałyśmy RÓŻNIE), ale mam dokumentację z głosowania! Panna zapytana czy woli rolkę czy zdjęcia, powiedziała, że NIC, bo i tak się stresuje, więc ma tylko pamiątkową relacja z foteczek!

Mam takie same wrażenie jak rok temu podczas maturalnego maratonu. To, że od dwóch tygodni mam poważne deficyty snu nieźle się balansuje z regularną dietą 😉 Dostaję duuże posiłki 3x dziennie i daję radę. Zasoby energetyczne ciągną dużo więcej z kalorii? Bardzo możliwe! No cóż, dziś przede mną kolejny test, bo jadę już na kolejną 10-godzinną baterie ustnych. Ekipa ma w tym czasie wyprowadzić Bibs i zrobić sobie coś do jedzenia. Pogoda mżawkowa, więc NIE wiem jaka będzie sprawiedliwa technika wyboru chętnego do spaceru…

🪖

• Mieszko, Agnes coś pisała?
• Tak.
• Ojej. A co?
• Dwie wiadomości. Że zostawiła u nas skarpetki i drugiej nie rozumiem… Przeczytam Ci… Że nie może znaleźć jar with ambers, który dostała od Ciebie.
• Aaa, dałyśmy jej z Łucją taką małą buteleczkę z bursztynami, ale ona ją miała w walizce na 100%. Może jej się przy wypakowaniu poturlała? Odpisz, że skarpetek nie znaleźliśmy, lecz ja cały czas przerabiam pranie, a bursztyny po prostu nazbieramy JEJ w lecie nowe i wyślemy!
• Już piszę… Odpisała, że jedną skarpetkę już znalazła!
• Jakby nie było, nie będziemy wysyłać JEDNEJ skarpetki pocztą do Hiszpanii 😀

Dziś Łucja miała ustny rosyjski. To taki maturalny niuans, że jeżeli piszesz język w podstawie (czy to polski czy obcy), to zdajesz też ustny. Większość dzieciaków pisała w podstawie angielski i ewentualnie rozszerzenie angielski. Łucja zdecydowała, że chce mieć dwa języki obce na świadectwie, lecz rosyjski ma za za słaby na rozszerzenie (fakt, rozszerzenia były w tym roku bardzo trudne), więc zda go WŁAŚNIE w podstawie. Ryzyko było takie, że podstawa to TRZY przedmioty (polski, matma, język) i podstawę TRZEBA zdać, bo inaczej zawalisz całą maturę. Pisemny poszedł jej chyba dobrze, a ten ustny ćwiczyłyśmy. W środę ja siedziałam w komisjach, więc byłam na bieżąco i to tłukłyśmy. Rano pannę odwiozłam (znowu walił grad) i zaczekałam na nią, bo była jedyną osobą zdającą ten język ustnie. No i dobrze! Zdane! I to TAKŻE zupełnie nieźle!

🎥🎥

W nagrodę zabrałam ją za to do kina! Ja szłam pracowo, ale wydarzenie wydawało mi się ważne i cieszę się, że ją też wyciągnęłam! Znowu był to MDAG, czyli festiwal filmów dokumentalnych a tym razem film dotyczył mowy nienawiści. Po filmie była pogadanka o tym jak sobie z radykalizację w Internecie radzić. Bardzo, bardzo lubię te spotkania, dzieciaki, które tam docierają są z różnych szkół i CHCĄ rozmawiać, i mają fajne przemyślenia! Dziś byli lepsi niż prowadzący i chcieli rozmawiać nie tylko o incelach, ksenofobii i hejcie, lecz także o wydarzeniach, które miały miejsce ostatnio na UW. Jeden chłopak zacytował sprawcę, który powiedział: Żyjemy w świecie ofiar i predatorów i ja nie chcę być ofiarą. Bardzo mocne i ważne spotkanie i taki też był poprzedzający rozmowę FILM. Nazywał się Zhakować nienawiść (tu opis) i był to dokument szwedzkiej dziennikarki, drążącej temat fanów białej supremacji. Od przyszłego tygodnia festiwal rusza w wersji on-line i mam naprawdę sporą listę tego co JESZCZE chcę obejrzeć!

🎥

• Jak się Łucza z tym czujesz?
• Z maturkami?
• Tak. ??. To jednak… koniec. Ostatni egzamin za Tobą!
• Zrelaksowana.
• Ja też. Bardzo jestem z Ciebie dumna! Strasznie ten maj mamy przeładowany i świetnie SAMA to sobie ogarniałaś.
• Tzn. nie mamy jeszcze wyników…
• Ale powiedzmy, że je posprawdzałaś i możemy powiedzieć, że masz średnie pełne. I jak z tym się masz?
• Nieźle. Dobrze.

• O, widzę, że Ty też wybrałaś mascarpone! – powiedziałam do psiej znajomej, gdy na nią wpadłam w sklepie! Ja miałam w koszyku mascarpone do szybkiego sosu, a ona lody tiramisu-mascarpone.
• Dokładnie! Miałam taki przerąbany dzień, że dziś już tylko leżę. Muszę sobie tylko koniak kupić, żeby się zrelaksować szybciej.

I ruszyłyśmy razem w stronę alkoholi. Tam ona przyłapała sprzedawczynię i zapytała jej:

• Mają Państwo koniak Pliszka?
• Mamy briendi Pliszka. Też bardzo dobre. Próbowałam.
• To skoro Pani poleca to wezmę – i zapytała mnie – Wpadniesz wieczorkiem?
• Zobaczę!

Oczywiście, że NIE wpadnę, bo dziś mam noc w domu i zamierzam spać do siódmej! NARESZCIE! A wiecie jaka Bibi jest przez te moje rozjazdy nieszczęśliwa? Btw. dziś była rozszerzona geografia i powiem Wam, że Łucja jest zadowolona! Niżej kolejny city-widoczek!