Były plany wyjazdowe na ten weekend i nawet Łucja z którą dzielę konto na bookingu widziała, że coś wymyśliłam… ALE benzyna cenowo nieprzyjazna, okoliczności średnie, a panna Łucja w weekendy pracuje. WIĘC, NIE w tym roku ten świetny projekt, co to mi przyszedł do głowy!

Byłam za to na dłuugim spacerze z Bibs (psa pilnowała czyjejś wędki), a potem pojechaliśmy do dziadków! U dziadków musiałam przekonać dziadka, że praca Łucji MA sens i chociaż jest jej trudno, to i tak jest jej lepiej, bo JA na pierwszym roku mieszkałam daleko od nich. A w tych beznadziejnych latach ’90 mieszkało się z toksycznymi i złośliwymi starszymi paniami… I autentycznie, to nie był żaden character buiding, lecz trauma, której zapomnieć się nie da. I NIE była to wina moich rodziców, bo takie były realia i wszyscy to przechodziliśmy. Zresztą podobny epizod miał też dziadek, bo w szkole średniej mieszkał w podobnych warunkach i jak mu to przypomniałam, to przyznał, że był to słaby okres. A Łucja przynajmniej wraca do domu! Jest zmęczona, notorycznie niewyspana, ale zakopuje się pod kołdrą we własnym łóżku, dostaje do łóżka herbatkę i nie musi martwić się brudnym praniem.

🌴🌴🌴🌴

A ponieważ dziś jest piękne święto będące wspomnieniem radosnego wydarzenia (nie, nie chodzi o zmianę czasu) i dzisiejszy dzień powinien być LEKKI, więc zrobię WAM zabawny OT… Pokaże Wam mianowicie uwagi kolegi Mieszka. Bo chłopaki rano sobie wysyłali uwagi, które mają w dzienniku… Naprawdę nie jest łatwo być nauczycielem! 😀 Btw. widzicie w tej pierwszej uwadze przygotowania Śmigusa?

🐰🐰🐰

Mieliśmy na DZIŚ plan. Łucja była w pracy, więc miałam z Lilką i być może Mieszkiem pojechać na targi plakatów i potem wpaść do panny najstarszej podejrzeć JAK serwuje kawę… ALE a)nie mam aktualnie załadowanej karty miejskiej, b)z porannego biegania wróciłam późno, c) na takich targach aktualnie i tak bym pewnie NIC nie kupiła. Nie pojechaliśmy, przeto zagoniłam Lilę i Mieszka do robienia kartek świątecznych. W tym roku zdjęłam działkę Łucji (ona jest astronomicznie przeładowana) i Lila z Mieszkiem mieli zrobić NIE po dwie, a po trzy kartki. I dali radę!

Archiwizacyjnie dorzucę, że tematem zainspirował nas magazyn branży gastronomicznej „Szef Kuchni”, który dostałam na Sweet Expo. I na kartkach pojawiły się STATYSTYKI i wykresy! Co jadamy na śniadanie, jakie lody lubimy i jak wzrasta spożycie pieczywa. Komu nie zmieścił się wykres na okładce, dostał wklejony do środka, bo co tu kryć, Wielkanoc jest świętem JEDZENIA. Nie ma choinek, nie ma prezentów i poza sprzątaniem szykujemy się do tych świąt myśląc głównie o jedzeniu. A po takiej długiej zimie, to te kwaśne białe barszcze/żurki, chrupiące rzodkiewki i ostre szczypiorki będą eksplozją smaku!

• Mamo, gdybyś mogła wybrać jeden produkt jedzeniowy, który miałabyś jeść do końca życia, to co by to było?
• W sensie, że jak makaron, to makarony wszelkie i ze wszystkim, Lila?
• Tak. I jak pierogi, to wszystkie pierogi i pierożki świata. I wonton i pieczone.
• Nie przepadam aż tak ze pierogami. Chicken Biryami? – oglądaliśmy filmik, gdzie Hindusowi zadano to pytanie i tak właśnie odpowiedział – Nie wiem. A co Ty byś wybrała?
• Kanapki.
• Sprytne. Na ciepło, na zimno, z różnymi pieczywami, a nawet tosty francuskie też przejdą.
• Tacosy też mogą być. Pytanie jak z naleśnikami, bo tak zapieczone, to mogą przejść jako kanapki.
• To nie fair. Ty miałaś przygotowaną odpowiedż!
• Mieszko wybrałby pizzę. I jego nie można by przekonać by wybrał coś innego…
• Pomyśl Lil, że można by wybrać kiełbaski. Czyli jedzenie w formie balaska. Kiełbaski warzywne, szpinakowe, itd. W sensie nie tylko mięsne, ale zawsze o takim samym kształcie.
• To by było ulubione jedzenie Bibi! Albo klopsiki!

Mieszko wrócił ze szkoły BEZ plecaka, bo zostawił sobie do poniedziałku w szafce. Zawsze uważałam, że chłopcy mają duży talent do usprawniania i modyfikacji. Może tam są jakieś lekcje do zrobienia, ale za to jaki komfort pójścia do żabki po szkole! A Łucja była dziś na Wichrowych Wzgórzach. Byłam na poprzedniej wersji (tej z ’92) gdy zaczynałam studia i pamiętam, że strasznie się spłakałam. A najnowsza wersja także się pannie spodobała!

💨💨💨

Niżej macie Bibi. Po ubiegłorocznej wycince psie ujawnił się ogród na sąsiedniej działce. I raz po raz dobiega, staje na tylnych łapach i szczeka. Całe szczęście właściciele przyjeżdżają TAM tylko na letnie weekendy, bo tak by chyba zwariowali! 😀

• Lila, wiesz co tzn. klatka Faradaya?
• Wiem. Też mi się tak skojarzyło. A widziałaś tego mema, że jak jesteś beginner na siłowni to pijesz tylko modne izotoniki i elektrolity, a jak już jesteś pro to wodę zlaną do przypadkowego bidonu?
• Czyli jesteśmy pro! Ale to tak jak ze strojem. Na początku chcesz wyglądać, a potem chcesz wygodnie ćwiczyć. Mówiłam Ci, że rano znalazłam 50 groszy?
• Fortuna, matko!
• Ale najlepsze, że znalazłam za kanapą, w kurzu, gdzie nikt by NIE zgubił, czyli ewidentnie jest to czynsz od pająka!
• Dobry najemca płaci na czas!
• I to nie mało!
• Nie do co te darmozjady, setka jego dzieci.

Miałam dziś pomóc na Kiermaszu Wielkanocnym w szkole Mieszka, ale nie byłam w stanie uzyskać od Szkolnej Rady Rodziców informacji, czy będę potrzebna. Pomyślałam więc, że jak mam iść i znowu grać w moją życiową rolę (idiotkę), że „hej, przyszłam, bo może się przydam, mówcie co mam robić, ojej jak ślicznie te ciasta wyglądają”, to w sumie nie mam ochoty. Pomimo więc szczerych chęci, że OTO na koniec edukacji podstawowej Mieszka w końcu się w coś włączę, nic z tego nie wyszło. Młody nie końca był szczęśliwy, bo liczył na to, że będę i cichaczem mu jakieś ciasto bezkosztowo skombinuję, ale musi sobie po prostu kupić.

• Jesteś synu! Jak było na rekolekcjach? Dziś byliście w kościele?
• Tak. Wyspowiadałem sie.
• Oooo, ale było z czego??
• Gdybym powiedział, że nie mam grzechów, popełniłbym grzech pychy.

Taki elokwentny egzemplarz! 🙂 Ja natomiast zmieniając pościel dziewczynom znalazłam kolokwium Łucji. Ogólnie staram się im NIE sprzątać w myśl zasady, którą zdradziła mi Lila, że jeżeli Łucja Ci NIE chce czegoś pokazać, tzn. że NIE chcesz tego znaleźć. Aaale, wystawała kartka spod łóżka, to wyjęłam… I powiem Wam, że bardzo mi zaimponowała tym czego się uczy. Na żadne pytanie nie potrafiłabym cokolwiek powiedzieć, a ona zdobyła 9 na 16 punktów! Najlepiej jej poszły te dotyczące Zachodniego Azerbejdżanu, ale i tak mistrzowsko! Za to w kwestii grzechów i uzależnień, NIE udało mi się powstrzymać przed odpaleniem mahjongga i…. wyszłam ze złotej ligi, przeszłam platynową i wskoczyłam do epickiej! Na swoje usprawiedliwienie mam, że byłyśmy po prostu z Lilką u lekarza i ponad godzinę czekałyśmy pod gabinetem! I jakoś samo mi się włączyło!

I zimno się zrobiło. Okna umyte w połowie domu i wygląda na to, że na razie TAK zostanie!

• Lila, nie mogę tego znaleźć… – kopałam w szafce z kaszami poszukując cieciorki.
• Była w takim wielkim słoju.. Mała resztka.
• Tak, pamiętam… MAM. Super. Nastawimy ten humus!
• Bardzo jestem z nas dumna mamo, że tak ładnie wykończyłyśmy wszystkie kasze tej zimy. Pojedyncze fasole zostały.
• Trochę mi szkoda, że nie ma już żadnej jaglanki. Mamy całą masę mleka kokosowego.
• Może nastawimy tapiokę?
• TAK. Ale zużyjmy najpierw do końca tę zieloną pandan!
• I do tego będzie pasować kiwi, bo dużo go mamy.
• Mówiłam Ci, że to na kilogramy sprzedawali? Tak to je można kupować. Zawracanie głowy z kupowaniem na sztuki!

||—||

Zabrałyśmy dziś z Lilką Łucję na siłownię! Akurat jedna z tych, w których bywamy, ma dni open, więc chciałyśmy pannie najstarszej pokazać, że NIE jest to jakaś wielka sprawa. Że dużo tam lamusów, początkujących, że nikt nikogo nie ocenia i tak naprawdę ćwiczy się łatwo i nie stresująco. Panna musiała tylko ankietę wypełnić i weszła z nami! Nie męczyłyśmy jej za bardzo, Łucja szybko nauczyła się ustawiać sobie odpowiednie obciążenia, a na recepcji dali jej na zachętę izotoniczny napój i batonik energetyczny!

• Ta herbata smakuje jak ryż. – zauważył Miłek w sobotę.
• Bo to herbata ryżowa. W tamtym dzbanku jest chryzantemowa – odpowiedziała mu Łucja. Panny siedziały obok i przy stole toczyła się luźna rozmowa o smakach.
• Bez sensu. Herbata powinna mieć smak kwiatu hibiskusa, sosny i stóp.

I wszyscy w tamtym kąciku zaśmiewali z absurdalnych głupot, które wymyślał chłopak Łucji.

🫖🫖🫖

Poniedziałek. Do świąt jeszcze chwila, ale prezenty od Zajączka mam, a połowa okien w domu umyta! Dodajmy, że Mieszkowe okna umył sam młody. Ciast na Wielkanoc NIE robimy. W cukierni gdzie kupowaliśmy tort Lili mają pyszny torcik z orzechami, który chcemy kupić, a w naszej ulubionej craftowej piekarni robią wybitnego mazurka. Poza tym dziś ruszyłam ze zmianą pościeli i moja się już wietrzy. Mieszkowi zmieniałam w ubiegłym tygodniu, a panny zmienię pojutrze. Mam dwa spotkania urzędowe – jedno jest dziś. Na jednej z naszych siłowni są dni otwarte i jutro rano chcemy z Lilką zabrać Łucję. Rowery są wyszykowane, choć w pojeździe Lilki przednia opona jest do wymiany (MOŻE w przyszłym tygodniu się tym zajmę). Cebulki szczypiorku wysiane, a czosnek niedźwiedzi będzie można w przyszłym tygodniu zrywać! Śmieciarze od dwóch tygodniu nie odebrali zielonego, ale to problem gminy z odbiorcą śmieci. Z planów samorozwojowych odstawiam natomiast na ten tydzień mahjongga. Przeszłam 165 planszy, zdobyłam pierwsze miejsce w kategorii platinum (jestem naprawdę sztos wymiataczem), ale a) Mieszko powiedział, że „nie chcemy mistrza majhongga, chcemy naszą mamusię”, a on NIGDY nie mówi mamusia tylko MATKA, b)dziś w nocy śniły mi się te rozkładane kafelki , więc jak JUŻ mi się to śni, tzn. że za dużo!

• Łukasz, a zauważyłeś co się działo w sali głównej jak wychodziliśmy? Tam to dopiero osiemnastka się szykowała! Widziałeś ten wielopiętrowy tort i auta jakie parkowały przed wejściem? I oni po prostu całą knajpę wynajęli, a nie jedną mizerną salę… – zagaiłam do Diabla.
• Nie moja wina, że nie masz rozmachu. Trzeba było całą restauracje rezerwować! Ale i tak nasza impreza była najlepsza. Napompować Ci rowery?
• TAK.
• Wołaj Mieszka, to mi pomoże.

Diabli wraca dopiero we wtorek, wiec dziś wpadł na wyjadanie „resztek” z wczoraj. Bo wszystko nam elegancko popakowano i tylko to porozkładałyśmy z Lilką po pojemnikach żaroodpornych i wstawiłyśmy do piekarnika. Archiwiazacyjnie zaznaczę jeszcze, że wczoraj moim pomocnikiem był Miłek. Nie chciałam angażować gwiazdy wieczoru w te eventowe obowiązki, więc on pomagał mi kroić i rozkładać tort (był czujny i pamiętał, żeby bezowy tort, pokroić innym nożem – gluten), rozstawiać stoły i tym podobne atrakcje! No i marzec szykuje nam miesiącem kwiatów, bo jeszcze nie padły kwiatki z Dnia Kobiet, kiedy doszły nowe kwiatki!

20 marca to tak naprawdę spora dla nas rocznica… Bo słuchajcie, 18 lat temu urodziła się Lilka! Tu możecie sobie przeczytać jak to było, a dziś zabraliśmy się za świętowanie! Pora roku nie sprzyja piknikom, więc rodzinne spotkanie odbyło się w… chińskiej knajpie! Mieliśmy całą salę dla nas i goście stawili się ochoczo! Tort rano odebrał Miłek, po drodze odebraliśmy jeszcze bezową roladę, bo kilka osób jest na diecie bezglutetowej i pół godziny przed imprezą byliśmy na miejscu by dopilnować ustawień.

Wszystko wyszło super, a żarcie było nawet lepsze niż zwykle tam serwują! Lila jest zadowolona, od gości dostała KASĘ, bo panna zbiera. Na co, to jeszcze nie do końca jest jasne, bo z jednej strony chciałaby wyrwać się na solo tripa, a z drugiej, panna jest w cyklu dość kosztownej kosmetycznej terapii, która jest skuteczna i jej buzia zaczyna wyglądać tak jak by chciała. I pomimo problemów z jej rodzeństwem, Lilka jest najtrudniejsza. Nigdy nie wiadomo co do końca zrobi i czy się na czymś nie zablokuje. Ma niską samoocenę i wydaje mi się, że wyprowadzenie na równą jej cery, to game changer (btw. to jedno z jej ulubionych słów).

Mieliśmy też inny ważny moment, bo Lilę i Mieszka poznał MIŁEK. Łucja na rodzinne imprezy zawsze zabiera swoich chłopaków, no a że teraz Miłek pełni tą funkcję, to znajomość została zawiązana. I jest dobrze, porozumienie zostało zawarte i nawet okazało się, że są wspólne tematy, które ich wyjątkowo bawiły. Ach, śmiesznie wyszło z balonami. Kupiliśmy 1 i 8 i kupiliśmy butlę z HELEM. I postanowiłam, że zrobimy to sami, bo jak poprosimy Miłka, to on cały ten hel zje. I zabraliśmy się za to z Mieszkiem i poszło nam TAK nieudolnie, że cały hel wyleciał nam poza balony, ale Miłek potwierdził, że hel w balonach to czysta strata, więc HEL po prostu miał do balonów NIE trafić! 😀

Ominęło nas dziś topienie Marzanny, ale za rok postaramy się nadrobić! 😀

• Wiesz, że jutro mamy Nawroz?
• Wiem. Perski Nowy Rok. Święto wiosny. Świętujecie jakoś, Łucz?
• Tak. To podobne do naszej Wielkanocy! W każdym domu jest taki kącik, gdzie jest siedem rzeczy na S: Sabbzeh, czyli coś jak nasza rzeżucha, jabłko, książka… I w zależności od tego, jaki to dom, to taka jest książka. Koran w rodzinach wierzących, tomik wierszy w rodzinach inteligenckich…
• Macie taki kącik na wydziale?
• Tak. Tylko, że u nas zamiast złotej rybki jest złoty klocek z rekinem.
• Fajnie.
• Mamo, a ile lat Ty studiowałaś?
• Sześć, a potem jeszcze rok. A jak znowu zabiorę się za naukę, to wyjdzie jeszcze więcej… Możesz studiować ile chcesz.
• Myślisz?
• Pewno. Tobie na dodatek udaje się to połączyć z pracą, więc w ogóle nie ma tematu.

Teoretycznie pierwszy dzień wiosny JUTRO, ale szkoły wagarowały DZIŚ. Lila miała ankietę na grupie i podjęto decyzję, że NIKT nie przychodzi (więc towarzyszyła mi, a tę wspólną przygodę odświętowałyśmy wspólną kawusią z ciastkiem), a Mieszko po prostu się zerwał i pojechał do kina z kolegami! Wybrali Projekt Hail Mary, czyli przewrotnie film, gdzie bohaterem jest… nauczyciel. Czyli… wychodzi na to, że z całego domu jedyną pracowitą i odpowiedzialną osobą jest nasza Łucja! Btw. film młodemu się podobał!