Pierwsza wystawa, którą mieliśmy na liście obowiązkowych (na TEN rok) dotyczyła malarstwa nordyckiego. Wszyscy wokół piszą, że TAKIEJ jeszcze w Polsce nie było i rzeczywiście jest świetna. Argumentem za jej zobaczeniem, może być Mieszko, który był UMIARKOWANIE znudzony 😉 Wybrał się z RÓWNIEŻ nami Mati, bo planuje w lecie wyprawę do Finlandii i jakoś ta Skandynawia mu wyjątkowo leży. W planie a) miał nie iść, ale jak dowiedział się, że IDZIEMY to on bardzo chętnie! Co więcej poszliśmy z samego rana (bo później chcieliśmy dotrzeć do dziadków na cd obchodów Dni Seniorów) i gdy wychodziliśmy kolejka do wejścia była ogromniasta. Wystawa potrwa do 5 marca (jest od listopada) i tłumy są niesłabnące. Temat zbioru to „Przesilenie” i te widoki są takie… przednówkowe. Rybacy wyciągający łodzie i ruszający na połów, upadłe szwaczki, które szykują sobie strój na „nocną” zmianę, szarości, ostrość i dużo śniegu. Mało pasteli, kwitnących kwiatów i jedzenia. Bardzo to wszystko spójne i jednolite. Fotograficzne i reportażowe. Jest np. obraz dziewczynki, która zawinęła się w biały szal i ma focha. Są goście na nartach ruszający na Północ polować na foki i kobiety przy domowych czynnościach złapane jakoś przypadkiem: bokiem lub nawet z tyłu… Polecam więc Wam ponownie zaobserwować profil Muzeum Narodowego w mediach bo są cudowni. Na twitterza wklejam tymczasem mema, którego zrobili z tym obrazem dziewczynki z fochem 🙂

Na koniec mam MIX. Ten obraz „patrzącej na siebie pary” (technicznie rzecz biorąc TO nie była para, bo to był książę i przyjaciółka malarza, ale PARY w sensie On&Ona) jest obrazem reklamującym całą wystawę. Więc zakochani OBOK obrazu i w specjalnej instalacji przed wystawą 🙂