Mam taki swój mały zestaw rytuałów. Gdy wchodzę do domu, to pierwsze co robię, to włączam czajnik. Idę do łazienki, zmywam makijaż i wracam żeby zrobić sobie herbatę. Piję pierwszy łyk i wracam, żeby posmarować się jakimś emolientem. Potem się jeszcze przebieram i mogę zacząć się relaksować… ogarniając dom…

W środę rano rozwalił mi się czajnik… I wszytko runęło. To gotowanie wody w garnku to koszmar. Zamówiłam już nowy (również ceramiczny), miałam nadzieję, że na DZIŚ będzie, ale NIE MA… Czyli weekend w prowizorce cd. Źle mi bez tego czajnika bardzo, no i projekt DOM na wrzesień miał być z trochę większym rozmachem, ale będzie czajnik. Archiwalnie dodajmy, że poprzedni był PIERWSZYM przedmiotem, który kupiłam sobie w NOWYM życiu. Ceramiczny, bo na przekór, BO taki zawsze chciałam mieć! Foteczka, gdy w końcu dotrze!

<><>

Podsłuchuję dziewczyny. Omawiają temat „unikania obowiązkowej dezynfekcji rąk” (obu wysychają od tego ręce i dałam im kremy do tornistrów).

• Ja mam, Łucja, takiego life-hacka, że podchodzę do tej pompki, udaję, że nacisnęłam i przechodząc obok ochraniarza wykonuję dłońmi ruch namydlania dłoni.
• A ja robię inaczej. Podchodzę do tego automatycznego, wkładam ręce i zaciskam pięść zanim poleci płyn.
• Wiesz, który to jest Pasiak-Oficcial? – tak naprawdę to nie jest prawdziwy Pasiak, czyli legenda Tik-Toka, lecz gość ze szkoły, który wygląda jak on: utlenione półdługie włosy z odrostami. I on coś podrywa Lilkę, bo jest z równoległej.
• Ten, który ostatnio do Ciebie mrugnął? Chyba szuka pary do balu za rok…
• Tak. I on ciągle się na mnie patrzy, ale ja nie lubię takiego patrzenia w oczy, więc nie daje rady. Dziś chodził z tym Twoim.
• Żaden z nich nie jest piękny.
• Fakt.

😀

• Sobota się komplikuje, bo zadzwoniła Luśka, że chce się spotkać. A my tak dawno się nie widziałyśmy! – zakomunikowała wczoraj telefonicznie babcia…
• Dobrze, to pomyślimy tę sobotę inaczej. W piątek coś ustalimy… U nas WŁAŚNIE wieczorne urwanie głowy…
• Co się dzieje? Chyba NIE lekcje o tej porze?
• Niestety tak… Liliana musi napisać o odwadze odwołując się do „W Pustyni i w puszczy”, a tę książkę u nas w domu tylko Łucja czytała.
• Ale Lila mniej więcej wie o czym to było?
• Tak. Tylko, że chciałam jej podyktować i wrzeszczy, że to co ja mówię, jest tezą a nie argumentem i muszę inaczej to nazwać. A gdy chciałam, żeby SAMA napisała, to patrzy się w długopis.
• To nie przeszkadzam 🙂

Czwartek. Dziś rano dziewczyny TEŻ miały bolące gardła… Grrrr… I młody ZNOWU jest byle jaki. Ale szkoda mi, żeby NIE chodzili na zajęcia, bo boję się, że zamkną te szkoły i znowu będą odcięci od całego świata… Panny więc wysłałam (Lilkę może zwolnię JUTRO), a Mieszko idzie za chwilę. Ochłodziło się, do mnie też rano zadzwoniła znajoma, że ma chandrę i czy możemy się spotkać, więc już na szybkości podskoczyłyśmy na zakupy spożywcze 🙂 Poczytałam o Rumunii (oj, bardzo chętnie bym pojechała!) i biorę za jakąś robotę. A może by z tej pigwy co to mi tak obrodziła w tym roku zrobić dżem? Taki rumuński specjał: z pigwy i śliwek??

Gdy byłam na ognisku rozmawialiśmy o TYM okresie zamknięcia, nowej szkolnej formule i pracy zdalnej. ON (po 40-stce, w związku, bez dzieci) powiedział: Praca zdalna jest super. Wstaję o szóstej, idę na spacer z psem, potem wracam, jem śniadania i kładę się spać. Śpię do 9-tej. Pracuję od 17-stej do północy. Nigdy nie miałem lepiej!. Na to odezwała się ONA (też po 40-sce, w związku, z jednym synem): U nas zrobili tak, że my chodzimy do pracy co trzeci tydzień. A tak to pracujemy w domu, czyli od 9-tej do 17-stej muszę być pod meilem i telefonem. Jeśli młody jest w szkole to jeszcze można coś zrobić, ale gdy jest w domu NIE da się pracować. Chciałabym wrócić do biura. Strasznie mi się te dwie historie spodobały i opowiadałam je Lutce, która spuentowało to mówiąc: Bo w domu kobiety robią najwięcej. I chętnie wychodzą, żeby się od tego oderwać.

Środy mam maksymalne, ale na razie wszystko mi się podoba. Baaa, może w przyszłym tygodniu pójdziemy do kina! Bonusy z bycia nauczycielem 😉 Dzieci tymczasem zjadły słonecznik. MIAŁY położony na stole, a gdy wróciłam to ZNIKŁ!!! A był SPORY!!!

Btw. Łucja dziś odebrała kolejny gorset. Umówiłam się z nią, że kolejny wybierze w meksykańskie wzory, to będę miała na Halloween za rok 😉 Panna tak szybko rośnie, że kolejny POWINIEN już być w moim rozmiarze! To chyba od tych nasionek?? Ach, miały też pół kilo świeżych orzechów laskowych i też zniknęły…

-„Wychowane przez wilki”- rewelacyjny jest ten serial! Zaczęłam oglądać z Łucją, ale przerwałyśmy i teraz nadganiam z Lilką. Będziemy we trzy oglądać DALEJ!

Nie długo trzeba było czekać na skutki izolacji…. Bach do szkoły i pomimo pozornej sterylizacji (maseczki), Mieszko wrócił do domu z gilem. Wczoraj miał chrypę, a dziś go NIE puściłam. Zgodnie z nowymi zasadami, gdyby miał gorączkę to ląduje w szkolnej izolatce i tam siedzi SAM czekając na rodzica by go odebrał (i najlepiej wykonał od razu test). No więc wieczorem dostał paracetamol, spędziłam z nim noc pilnując by się NIE rozkopywał i DZIŚ jest już zdecydowanie lepiej. Siedzi przed telewizorem, rąbie wielkie koło słonecznika, które przywiozłam z rynku i chyba myśli, że sprytnie sobie zorganizował dzień!

Wracając z rynku zajrzałam do cukierni. Tej samej, którą odkryliśmy przed urodzinami Łucji. Kupiłam tam wtedy, też, babkę drożdżową, która była najlepszą babką jaką w życiu jadłam. Weszłam i jej nie widzę… Różne serniki (Mieszko nie lubi) i szarlotki (pół wózka z zakupów na targu to jabłka). W końcu pytam:

• Mieli Państwo taką babkę. Tu stała, pod taką wielką okrągłą paterą…
• Teraz leży pokrojona na półce
• OOOO! Dokładnie ta!

Wszedł jakiś koleś i pyta:

• Chciałem kupić babkę drożdżową… Czy jest?

Ja wykrzyknęłam:

• JA mam!

Gość wykonał krok w stronę MOJEJ babki, więc mówię:

• Ale TEJ nie dam! To jest moja! Tam na półce jeszcze SĄ.

Podszedł, wziął SWOJĄ i położył na ladzie metr ode mnie i mówi (ta ekipa za ladą na nas patrzy):

• Położę tu, żeby Pani MOJEJ nie zabrała.

😀 A potem wyszłam i odkryłam, że gość przyjechał kosmicznym i oszałamiającym kabrioletem. A ja się z nim o babkę drożdżową pokłóciłam!

Nowy tydzień! Gorący! Podobno aż do pierwszych dni października będzie TAKIE lato, więc może warto wyjechać na weekend? Izreal się co prawda zamknął zatrzymując sklepy i szkoły, więc nad Eljat nie dotrzemy ;), no ale NASZ kraj też jest pełen możliwości! Btw. Fotka u góry pochodzi z Bagdadu z 1961 roku. To lekcja w-f-u. Szokująca, bo TERAZ nie uświadczysz tam nagich kobiecych kolan.

<><>

->W poniedziałki mam na później, więc RANO, zanim ruszyłam, pojechałam do piekarni i dostarczyłam dzieciom rogaliki bezpośrednio na PRZERWĘ. A ponieważ za bardzo nie można teraz wchodzić do szkoły, w strefie rodzica przekazałam pakunek Łucji, by rozdystrybuowała ładunek rodzeństwu.

JEJ historia po szkole:

Mieszko jest STRASZNY. Wiedziałam gdzie ma lekcje, więc do niego poszłam. Najpierw korytarzem szła Ala (dziewczyna Mieszka). Jak to ona – ona idzie i podskakuje. I z daleka woła do mnie: Cześć Łucja! A za nią szedł z kolegami Mieszko i NAWET mnie nie zauważył!!! JA nie będę mu mówiła CZEŚĆ, bo jak to o mnie świadczy, że ja mówię to 1-szo klasisty, a ON nawet nie odpowiada!!!!

Napisał wczoraj na naszej lokalnej grupie trochę dalszy sąsiad… „Prawdziwy grzybiarz nie zdradza swoich miejscówek, ale ja się pochwalę, bo dla jednej osoby, to ZA DUŻO”. I wkleił zdjęcie KOSZY wraz z adresem GPS (całkiem bliskiej lokalizacji na terenie naszej gminy!). Tak więc trochę nietypowo, bo w niedzielę i to NIE z samego rana pojechaliśmy i MY!

Tak szczerze, to las, który wynalazłam rok temu, do którego jedzie się ponad godzinę, jest ŁADNIEJSZY, no ale zrobiliśmy sobie z psem dłuższy spacer, a przy okazji nazbieraliśmy 1/4 sporego koszyka. Wszędzie były ślady po wcześniejszych grzybiarzach i TE, które my zebraliśmy to same malutkie grzybki, które chyba wyrosły przez noc. Za to są bardzo ładne, z całej partii wywaliłam może dwie nóżki, czyli GRZYBY cd tej jesieni pewnie będzie! 😀

Namawiam i Was, bo pomijając dotlenienie i doskonały spacer, zbieranie grzybów to doskonałe ćwiczenie na oczy! To zoomowanie, wyodrębnianie i wyszukiwanie w odcieniach zieleni i brązu to spore odprężenie po święcących ekranach, których mamy wokół bardzo dużo!

-afrykanerskie przysłowie, czyli znaleźć się w miejscu i w sytuacji, której komfort jest większy niż mogliśmy sobie wyobrazić -> cyt za filmem „Przysięga”. To kolejny niezły dokument. Tym razem o wspólnocie zbliżonej do sekty. Budowanie pewności siebie jako algorytm. „Ludzie z wysoką samooceną WIDZĄ możliwości” -> bo nie ograniczają ich lęki i obawy. WOW. Polecam!

Rano pobiegałam, potem z Lilką podjechałyśmy po bułki, przed sekundą wyzbierałam psie kupy z ogródka, czyli zaraz ruszam z koszeniem! Dosadziłam mini chryzantem do donic przed domem, wyjęłam i rozwiesiłam kolejne pranie i rozłożyłam po szafach ubrania (może już czas, żeby schować letnie??) Sobota dniem czynu! 😉

• Jak, Mieszeczku, było u kolegi?
• Dobrze. Najpierw skakaliśmy w kółko na trampolinie, bo Antek myślał, że może w ten sposób naliczy mu się pakemon go.
• I naliczył się?
• Nie. Potem znaleźliśmy bibułę i używaliśmy jej jako mieczy, potem Antek zmienił broń. Rozkręcił długopis i dmuchał w tusz, żeby nim strzelać…
• W której Ty bluzie do niego poszedłeś?
• W białej… A potem zmienił broń na pazury, a potem zachciało nam się pić i poszliśmy do kuchni. 😀

To co jest nie- halo we wrześniu, to TO, że wszystko MUSI się dopiero ułożyć. Niczym w Nowym Roku. Tyle, że o ile, środa to mały piątek, to wrzesień to DUŻY styczeń. Pokłady energetyczne, jakie człowiek wkłada, że całość się JUŻ kręciła, są naprawdę spore. W tym roku doszedł jeszcze Puzzel związany z mną, którym jestem absolutnie zachwycona. Chyba cały świat mojej rodziny i znajomych WIE, że ja pracuję w szkole i czuję się WAŻNA 🙂 A DZIŚ, wracając zajrzałam sobie na kawę!

Dawno, dawno temu, gdy jeszcze nie miałam dzieci, wracając z pracy, czasem wpadałam sobie do kina. Tym razem to raczej nie przejdzie (bo pies?), ale pauzy z kawą są bardzo miłe. NIE mam ekspresu. Nigdy nie miałam i NIE chcę mieć. Ja rozumiem, tę kawkę w domu i tę wygodę, że jest, i że można rano, ale POZA domem nie jest źle. W sumie, w takim wariancie kawa staje się rytuałem i nagrodą.

Po tych emocjach dni pięciu nadchodzący weekend będzie… OGRÓDKOWY! Miałam mieć bieg, lecz mi go odwołali (jakieś nowe przepisy o zgromadzeniach?). Opłata startowa jest z powrotem na moim koncie, lecz co mi po niej, skoro chciałam się przebiec??? Sąsiad namówił mnie za to na zawody kajakarskie! Wracałam wczoraj z wywiadówki (dziś ostatnia- z Łucją) i on do mnie z daleka woła!:

• Pływasz na kajaku?
• Czasem tak. A dlaczego pytasz?
• Bo są zawody i moja żona nie ma pary do żeńskiej dwójki!
• No nie wiem… Dam znać. Jutro się odezwę…

Ale pomyślałam i doszłam do wniosku, czemu nie? A jak już nas, DZIŚ, wszystkich zgłosił to okazało się, że JEŻELI wygramy to dostaniemy naprawdę duuuży bon do sklepu sportowego, czyli walka będzie ostra 🙂

<><>

Moja donica. Ona w tym roku jest w wersji nie-monolitycznej. Dosadzam tam gdzie coś przekwitnie. Tym razem dosadziłam dwie mini-chryzantemy!

-Dzieci Północy, Salman Rushdie

Miałyśmy w nocy z Łucją burzę dotyczącą jej szkoły średniej. Powiem Wam, że absolutnie KAŻDY rodzic i KAŻDE dziecko w tym wieku, przechodzi dokładnie TO samo. Informacje są niewystarczające i szamoczą się te dzieciaki. Szkoły NIE podają od jakiej ilości punktów przyjmują, zresztą w obrębie jednego rocznika, do różnych klas są inne wymogi, więc można sobie co najwyżej stworzyć widełki w jakich należy BYĆ. Łucja wynalazła pewne liceum, które jej pasowało: bo i humanistyczne, i z działem dziennikarskim i z językami i z łaciną lub dziejami antycznymi do wyboru. Aaale, gdy sprawdziłam dojazd to wyszło półtorej godziny w jedną stronę! Lekcje trwają od 8 do 17-stej (mogą być później i kończyć się wcześniej), ale pobudka PRZED szóstą nie wchodzi w grę. Miksując i szukając utworzyłyśmy więc NOWĄ listę 26 placówek, które pasują nam ze względu na dojazd i profil i z TEGO będziemy wybierać… Uff… Ach, no i staram się z tymi ambicjami stopować. Na rozpaczliwy krzyk, że potrzebuje korki z wszystkiego, powiedziałam NIE. Bo nie może pójść do szkoły, gdzie przez kolejne lata będą nam ZNOWU te korki potrzebne, żeby ten poziom utrzymać. Zresztą ja akurat skończyłam NIE prestiżowe liceum i uważam, że nijak się to ma do tego, gdzie życiowo lądujemy.

Dziś kolejne zebranie, tym razem u Lilki, a tymczasem objechałam kioski i paczkomaty, gdzie schodzą MI i dzieciom podręczniki. Zanim jednak zacznę się szykować do jutrzejszych zajęć zrobię małą jesienną re-aranżację donicy przed domem! 😀

<><>

Mieszeczek. Pamiętam te memy, że maseczka jest nowym BRA?? Poznajesz że jesteś w domu, po TYM, że możesz ją ściągnąć! No więc maseczka to RÓWNIEŻ coś typu gumka, albo ołówek. Nie minęły dwa tygodnie od rozpoczęcia szkoły, a on już zgubił TRZY!!!

Za mną pierwsze zebranie w szkole! Dobrze się składa, bo TYM RAZEM, każde dziecko mam w inny dzień! Czyli dam radę dotrzeć do każdego! I uwielbiam naszą szkołę! Na zebraniu u Mieszka omawialiśmy komunie (to w TYM roku), nowe normy bezpieczeństwa oraz kwestię maseczek, o których dzieci zapominają (kupione zostaną jednorazowe, żeby BYŁY jakby co). Efekt sterylizacji jest zerowy, bo dzieci te maseczki upuszczają i brudzą, ale nie jest to problem tylko maluchów, bo w tytule notki, macie tekst jaki przytoczyła wychowawczyni i wyszedł z ust jej 21-letniego (!!!) syna. Nie ma żadnych dodatkowych zajęć, ale za to szkoła rozbudowała dział psychologów i terapeutów, do korzystania z którego NAS namawia. Była babeczka kierująca tą komórką i mówiła, żeby dzieci przychodziły nie tylko z problemami, ale też z sukcesami. W pakiecie tego co oferują, jest np. pomoc przy profilowaniu ZDOLNYCH dzieci i jest to coś na co mam ochotę wysłać Mieszka. Bo może mi podpowiedzą, w którym kierunku go pchać, skoro jest wszechstronny?

Dziś też byłam z Łucją zdjąć miarę na gorset. Któryś to raz z rzędu już było, więc niczym nas nie zaskoczyli, odbiór za tydzień, ale gdy wyszłyśmy to … ->> (zza płotu OBOK), wyszły do NAS dwa małe pieski!!! Za ogrodzeniem została ruda mama, a one były czarny i „bibkowy”. I ten Bibko-podobny maluch CHCIAŁ z nami iść!!! Łucja się popłakała, żeby WZIĄĆ i to najlepiej OBA, lecz nie wzięłyśmy 🙂 Za to po odbiór pojedziemy ze snaczkami i im podrzucimy. Były przepiękne, ale NIE. Kotka bym może wzięła, lecz kolejny piesek NA RAZIE odpada!

I leci wszystko dalej do przodu. Kolejny kadr z netu! GNAMY z tym rokiem szkolnym!

• Mamo, a gdyby ktoś Cie poprosił o moją rękę, to co byś powiedziała?
• Zapytałabym go, Łucja, czy rozmawiał z Tobą i co Ty na to.
• Aha. No, w sumie tak.