Lubię zwyczaj zatrzymywania się w ostatnim sklepie przed granicą. Zawsze wracając z wakacji tak starałam się robić, podobnie zresztą jak Krzycho. Tym razem łaziliśmy razem po Litewskim markecie, wyszukując co warto spróbować. Lutka siedziała z wnukami w aucie pod sklepem 🙂

1. Kwas chlebowy – piłam go wszędzie gdzie był w menu, więc jak dotarłam do oryginalnego kupiłam!
2. Piwo – butelkowane podobnie jak w Rosji w plastikowe butelki. Chwilę obserwowałam lokalnego „konesera” i wzięłam to co on, tyle że lżejsze procentowo odpowiedniki 😉
3. Czekoladę – Litwini są dumni ze swoich czekolad – mają takie stoiska pralinek stylizowane na belgijskie i są naprawdę pysze.
4. Przyprawy– kupiłam mix przypraw, który nie mam pojęcia co zawiera (bo litewski nie jest podobny do żadnego języka), ale zrobiłam wczoraj z nim pieczeń z karkówki i jest wybitna.
5. Chleb litewski na zakwasie. Jest czarny, słodkawy i niepowtarzalny.
6. Wodę mineralną z Druskiennik – gazowana tak ,że aż nosem wychodzi, ale dwulitrowy baniak wtrąbiliśmy z Krzychem w jeden wieczór.
7. Sok z granatu – w całej Rosji i ex-Rosji można kupić soki i koncentraty z Azejberdżanu. I warto to kupować, podobnie jak gruzińską wodę Borjomi.

<><>

Na rynku w Sejnach. Wybieram śliwki. Zagaduję do zaciągającego sprzedawcy:

• Które dobre?
• Te. Najdroższe. Najdroższe zawsze najlepsze.
• Eee tam. Nie zawsze.
• Zawsze. To tak jak z samochodami. Najdroższe są najlepsze.
• Bzdura. 🙂 Jeżdżę dacią i uważam, że to najlepszy samochód świata!
• Dacią?! To jeszcze to produkują? :))