Matka trójki dzieci nieustannie wpada pod jakiś stereotyp. Tych powtarzających się, wyodrębniłam trzy.

1. Heros. Przykład: mama wspomnianego już Cypriana: Jak ja panią podziwiam! Jak najbardziej szczerze. Inna opcja też spotykana: Ależ Ty jesteś dzielna!
2. Qra. Przykład to częste stwierdzenie: Ale Ty się w ten sposób realizujesz. I przyszeregowanie mnie do tej grupy poznajemy po tym, że nie opowiada się przy mnie dowcipów o gospodyniach domowych. Bo w domyśle mogą ubóść.
3. Osoba nieodpowiedzialna. Wyznawcy to np. Lutka: te ubranka za małe na Mieszka, to pakuj i komuś oddawaj. Albo przywieź do nas. Inny przykład: moja gin: zapiszę pani tabletki, bo zanim tę Mirenę założymy, żeby pani znowu w ciążę nie zaszła.

<>

Ad 1. Ze wszystkich rzeczy jakie w życiu zdarzało mi się robić, opieka nas dziećmi wcale nie należy do najtrudniejszych. Jest z nią problem, bo jest stała, ale nie jest ani jakoś specjalnie stresująca, ani skomplikowana. Matura była gorsza 😉

Ad 2. No realizuję się. I co gorsza uważam, że jestem we właściwym miejscu, i we właściwym czasie. Coś tak raz w miesiącu niby robię, ale faktem jest, że odkąd mam dzieci wyszłam z domu 2x. Raz na Manifę i to z Mieszkiem, drugi raz na spotkanie z koleżanką, jak Mieszko jeszcze był w brzuchu.

Ad 3. Produkcja zakończona 🙂 Temat zamknięty. Musimy teraz się skupić na zapewnieniu drożdżom jako takiej przyszłości.

<><>><<><>

• Wiesz, Łuki… Niezły miałam dzisiaj sen. Śniło mi się, że pracowałam po różnych fabrykach tkackich IIIgo świata. Gdzieś w Maroku, potem w Indiach. Spałam razem z robotnikami w zbiorowych salach i zbiorowych łóżkach i nie pamiętałam już jak to było wcześniej.
• Ten krawat pasuje?
• Tak. I pewnego razu jedna stara kobieta powiedziała mi, żebym opowiedziała jej historię moich pierścionków. Powiedziałam jej, że ten jest ślubny, a ten niepamiętam, bo chyba go znalazłam. Pomyślałam o moim mężu i przypomniało mi się, że był złym człowiekiem, a potem uświadomiłam sobie, że myślę o G., a nie o Tobie!
• Czyli się przypomniał…
• To chyba przez tego pinglarza we wczorajszym Fringe’u
• To agent Lee.
• Aaaa…. No właśnie. To przecież Agent Lee. Zobacz jak dobrze, że Oliwi się urwał film i nie mogła go rozpoznać.
• Ale on był w Bi świecie…
• W naszym go nie było?

Czy wiecie, że w wodzie szybciej się regenerujemy? Podobno gdybyśmy spali w stale podgrzewanej wodzie wystarczyła by nam połowa czasu, który tracimy zwykle na sen.

Dzisiaj miałabym na taką przyspieszoną regenerację ochotę :DD

Pamiętacie figurki z marcepanu? Wylądowały na torcie. Tort nie był taki jak miał być. Miał być wielki i płaski i zmieścić conajmniej połowę figurek, a nie być wysoki i zmieścić ich kilka. No ale smak był wyśmienity 🙂 A figurki dołączałam luzem :))

Temat trzecich urodzin Lili to była Afryka 🙂 A właściwie sawanna. Były więc balony w kolorach żółto– zielono– czerwonych, były zniesione wszystkie zabawki, które mogą sie z Afryką kojarzyć (żyrafy, słonie i wielbłądy) i były talerzyki z serwetkami w odpowiedni wzór. Na resztę aranżacji zabrakło czasu i warunków. Nie było np. śladów lwa narysowanych kredą przed wejściem do domu (bo spadł śnieg), ale może do pomysłów z tej strony jeszcze wrócimy :))

Z całej Afryki najbardziej podpasowała nam kuchnia marokańska. Był więc wielki gar zupy z soczewicy z cytrynami, kurczas Yassa i kurczak Tadżin, kuskus i sałata z pomarańczą, jako sałatka. Marynatę z mięsami włożyłam do lodówki w piątek rano, więc dziś była do zrobienia właściwie tylko zupa.

Impreza naszą małą Lilę przerosła 🙂 To bohater drugiego planu i jak wszyscy zaczęli się schodzić to się strasznie zestresowała. Od rana się szykowała, przekładała kubeczki, talerzyki i balony, ale tego było za dużo. Siedziała mi na kolanach i ucieczka w zacisze :)) Za to jak wszyscy już sobie poszli odżyła. Chodziła i mówiła: Wszystko było piękne. I talerze i kwiaty :))

Dobrze, że zawsze można liczyć na siostrę 🙂 I świeczki pomagała zdmuchiwać i przytulała. Btw. jak Lila dostawała prezenty to dzieliła i mówiła: To dla Łucji. Więc tłumaczyliśmy, że Łucja też dostanie. Bo obie dziś dostawały 🙂

Brat też zachował się przyzwoicie. Spał i nie marudził. 2 x podczas całej imprezy chciał coś zjeść i ogólnie nie przeszkadzał. Miał coprawda podczas jedzenia fazę: wiesz, akurat dziś chętnie bym jadł długo, a potem chętnie sobie z Tobą, mamo poleżę, ale dał się przekonać, że nadrobi to kiedy indziej.

Btw. prezenty bardzo udane :)Nie wiem jak my się mamy pomieścić, ale wszystko się dziewczynom podoba. I mam nadzieję, że gościom też się podobało. Jakby nie było ja już myślami jestem w organizacji sierpniowych urodzin Łucji :))

Kocham Cię bardzo, mój Liliowy kwiatuszku!

Wszystkiego najlepszego w Twoim dniu!

Diabli miał swoją kolekcję resoraków. Obitych i zniszczonych do granic możliwości. Bezwartościowe i bezcenne… Przechowywał je w kartonowym pudle swoich kawalerskich skarbów. Chwilę przed poczęciem Mieszka powiedział:

• Powinienem je oddać jakiemuś chłopcu.

Zapytałam:

• Po co? Łucja ostatnio mówiła, że nie  ma ani jednego samochodu.

I w ten sposób dziewczyny stały się posiadaczkami nastu małych samochodzików :) Bawią się nimi inaczej niż mali chłopcy…

• Mamo…
• Słucham?
• Możesz mi dać jakiś krem?
• Może być taki specjalny krem dla dzieci?
• Nie. Ja Ci pokaże który.

• Ten.
• Nie… Kiciu, ten nie… To jest na cellulitis. Do ud.
• To ten!
• Ten też nie… To jest do dekoltu… Wiesz, jak chcesz dam Ci krem o zapachu malin. Do rąk. Może być?
• Tak

Chwilę później zainteresowałam się po co on był. Dziewczyny siedzą na podłodze w bawialni i smarują samochodziki. Łucja tłumaczy:

• On był ranny! :))

• Benzyna z siódemki i dwa hot dogi z parówką.
• Jest tylko jedna parówka. Z kabanosem są bardzo dobre.
• Nie… To jeden w takim razie tylko.

I pochyliłam się do Łucji:

• Podzielisz się z Lilą?

• Mam jeszcze takie, one są troszkę mniejsze.
• A taki jak ten, ale nie różowy?
• Nie będzie… Ten niebieski jest podobny.
• Ja nie bardzo lubię te okienka.
• To może taki? Chociaż te to niemieckie walthery i to jest zupełnie inna klasa albumów. Proszę zobaczyć, tu mam taki rozpakowany.
• Mhm… Ładny.

• Parówka.
• Rzeczywiście. Skąd ona się tu wzięła?
• Dziecko.
• Moje?
• Tak.
• Które?
• Nie wiem…
• Lilu, to Twoja paróweczka?

Planowanie imprezy:

• Łukasz, to jest moja propozycja menu.
• Hmm… hm… a nie możemy zrobić tej wołowiny?
• Nie. Bo mój brat nie jada wołowiny.
• To może zacznie jadać?
• To może wszystko posypiemy koperkiem? (siostra Diabla nie jada koperku)
• No dobra. Niech Ci będzie.
• Ale podoba Ci się?
• Tak.
• I tak wymyśliłam, że kupię brązową bibułę i to będzie udawać skały. Przykryjemy telewizor.
• NIE.
• Dlaczego nie?
• Bo żadne z nas nie ma takiego talentu, żeby to dobrze wyglądało.
• Ale ja mam zapał! Pozwól mi się wyżyć, bo za parę lat to mi dzieci też będą zabraniać, że to obciach!