26 marca 2011 – Migracja Królowej

W przededniu wyprawy na bilans trzylatka, zapytałam naszego domowego specjalistę od chorób:

Łuki… Jutro idę z Lilą do lekarza na bilans. Czy masz jakieś uwagi lub coś o coś powinnam zapytać?
Nic. A Ty?
Ja mam, ale Ci nie powiem.
Powiedz.
Nie powiem, bo zrobisz z igły widły.
Masz mi powiedzieć! Już!
No więc wydaje mi się, że Lila się „zawiesza”.
Jak to zawiesza?
No wiesz… Czasem do niej mówisz, a ona Cię nie słyszy. Wszystko trzeba jej powtarzać po kilka razy.
Może taki ma charakter?
Może. Ale jak chodziłyśmy na te warsztaty plastyczne, to ona potrafiła wstać i podejść do okna.
I co to znaczy?
Nie wiem. Ale sam wiesz, że o ile Łucja ma gumowe ucho i słyszy najcichszą plotkę jaką sobie powiemy, to Lila jest inna.
To teraz się zdenerwowałem o naszą kruszynkę… To wszystko przez telewizor. Zabieram kartę!

Z pediatrą nic nie ustaliłyśmy. Padło na to, że ponieważ Lila miała rok temu problemy laryngologiczne, to trzeba pójść do laryngologa i zbadać słuch. Bo być może któryś kanalik jest przytkany i ona gorzej słyszy. Co zresztą by tłumaczyło, dlaczego zawsze słyszy Łucję, bo tamta mówi bardzo wysoko. Zapisane jesteśmy na za dwa tygodnie, ale od już od 4 dni żyjemy bez telewizora :))

Nie jest źle. Dziewczyny harcują w bawialni i odkrywają na nowo zabawki. Lila jest mistrzem dialogów. Każda postać rozmawia z drugą. A Łucja kreatorem scenariuszy. I tak podróżują te postacie po miejscach i przestrzeni…

<><>

W recepcji hotelu Piny Pon, zamieszanie… Właśnie przybył nowy gość!