Zadzwoniła do mnie Lutka i mówi:

• Wyobraź sobie, że Basia zaprosiła mnie na zajęcia na Uniwersytecie Trzeciego Wieku.
• No, co Ty?! I jak się wykręciłaś?
• Tak mnie zaskoczyła tym pytaniem, że się zgodziłam.
• Kolejnym razem przygotuj sobie wymówkę, że musisz się wnukami zająć.
• Ale mnie rozumiesz?
• Rozumiem mamuś. Jak w Goku jest Dzień Seniora, albo jajeczko, albo śledzik to też zawsze się zastanawiam co ci ludzie tam robią.
• Jak nie patrzę do lustra to czuję się młoda, ale jak wejdę w ten tłum rówieśników to mnie to przygnębia. A Basia jest ode mnie o trzy lata młodsza!
• Rozumiem 100%-owo. Zresztą jest tak dużo możliwości rozwoju, że jak będziesz chciała coś znajdziemy. Dla MŁODYCH.
• Ja to nawet nie lubię tych zniżek dla seniorów.
• Bardzo słusznie.

Mamy z mamą podobnie. Mój brat zresztą chyba też tak ma. Przed wiedzą o upływie czasu się chowamy ;). A na jeden fajny wykład PRAWIE poszłam wczoraj. Prawie, bo w końcu nikogo do dzieci nie scoachowałam. Ale kolejnym razem może się uda 😉

<><>

Odbierałam Mieszka z przedszkola. Wyszedł z sali z naręczem rysunków i czymś tam jeszcze. Patrzę, że to taki ruchomy schemat słońca, wokół którego kręci się ziemia. Fajny. Chwilę później w szatni pojawiła się naprawdę fantastyczna mama mojej przyszłej synowej, a jeszcze chwilę później otrzymała od swojej córki podobny zestaw.

• Ojej, Wiki, jakie to śliczne!
• Zobacz to się kręci!
• Ale co to takiego? Jakiś zegar?

Odpowiedziałam życzliwie, bo dziewczynka z młodym gdzieś tam polecieli:

• To ziemia wokół słońca.
• O Bosshe…. Matka blondynka.

😀